't zeetje

Gepubliceerd op 13 januari 2019 om 14:04

Niets zo heerlijk als op een koude winterdag in de kerstvakantie lekker uitwaaien aan 't zeetje. Maar zoals menig hondeneigenaar wel weet, is onze eigen Vlaamse kust niet bepaald hondvriendelijk te noemen. Sterker nog, die van mij -als stafford en rottweiler- moeten volgens het politiereglement gemuilkorfd worden, omdat zij behoren tot de zogenaamde "hoog-risico honden" oftewel "gevaarlijke hondenrassen". Natuurlijk is dat, wat mij betreft, klinklare onzin.

Gelukkig is er ook nog de Nederlandse kust, met name Cadzand-Bad. Op 50 minuten rijden van Gent. Tijdens het hoogseizoen (1 mei-1 okt) zijn tussen 10u en 18u alleen aangelijnde honden welkom op het strand, maar tijdens de wintermaanden (1 okt-1 mei) mag je hond er gewoon de hele dag los!

Wij hadden "geluk" dat er die dag een krachtige wind van 6 Beaufort heerste. Daardoor hadden we het strand helemaal voor ons alleen en mochten de honden voor de eerste keer in hun leven los op het strand rennen van mij. Voor Ziggy was het zelfs de eerste keer dat hij de zee en het strand zag. 

Ze vonden het ge-wel-dig. Ondanks dat ze de hele tijd zand in hun ogen kregen, -mijn vriendin en ik overigens ook- renden ze voortdurend achter de "schuimballen" die van de golven kwamen en door de wind aan hoge snelheden over het strand rolden, om dan op te lossen en te verdwijnen in het zand.  Ziggy -aka Jan zonder Vrees- ging zelfs een paar keer het koude water in. Iets waar ik met mijn tere vaderhart toch niet helemaal gerust in was.

Hoewel ik niet kan wachten tot het weer wat warmer wordt, zodat we nog eens op bivak kunnen gaan in de bossen, is naar de zee gaan toch ook altijd een heel fijne belevenis. Dan gaat het niet zo zeer om lange trek- of wandeltochten maken, maar eerder om de ontspanning door de zeelucht en het slenteren langs de woeste golven. 

Dat de honden er deze keer bij waren en ze aan het water zien spelen, maakte mij dan ook enorm gelukkig. Het zit hem echt in de kleine dingen. Het deed mij tevens beseffen dat ons Miekske inmiddels bijna tien jaar is en dat ze, ondanks haar uitstekende conditie, er niet jonger op wordt. Tijd is een kostbaar iets en er valt nog zoveel te beleven en te zien op deze aardkloot dus als ik dan toch een goed voornemen voor 2019 moet hebben, dan zal het zijn dat ik er dit jaar àlles ga uithalen. Samen met Mieky en Ziggy.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.