Wandelen in de Vulkaan-Eifel: Deel 1

Gepubliceerd op 25 maart 2019 21:31

We zijn een paar dagen op vakantie geweest in de Vulkaan-Eifel in Duitsland. Voor wie uit de richting van Gent komt, is dat een kleine 3 uur rijden. Om te bivakkeren is het voor ons nog te koud, dus hebben we een knusse, hond-vriendelijke woning geboekt via Airbnb. 

"Vulkanen in Duitsland?" Hoor ik je denken. Het is te zeggen: ongeveer 10 000 jaar geleden vond de laatste vulkaanuitbarsting plaats. Nu zijn er vooral restanten van niet-actieve vulkanen over gebleven. Wat niet meteen betekent dat er in theorie geen uitbarstingen meer kunnen gebeuren. Al is die kans erg klein.

Arensberg en Rockeskyller Kopf

Vandaag zijn vele oude kraters gevuld met water, die we "maren" noemen, maar er zijn er ook nog enkele waarin je kunt wandelen. De "Arensberg" en de "Rockeskyller Kopf" bijvoorbeeld. Toen we bij de Arensberg kwamen hadden we dikke pech; de doorgang naar de vulkaan bleek afgesloten wegens het gevaar voor vallende rotsblokken. Bij de Rockeskyller Kopf hadden we meer geluk. Het is daar wel opletten, want er staan waarschuwingen dat er everzwijnen met jongen zitten. Als je hond niet goed gehoorzaamt en niet terug komt, laat hem dan onder geen beding los. Tegen een everzwijn zal ook een rottweiler of een stafford het gevecht niet winnen.

Boven op de berg staan er enkele boompjes en planten, waar Mika erg veel interesse in had.

Het enige wat ik jammer vond, was dat de site gebruikt wordt als steengroeve en dat er vooral veel bouw- en ander afval lag. Als je daar je ogen voor kunt sluiten en focust op het robuuste landschap rondom je, ben je weer een prachtige ervaring rijker. 

Om er te geraken volg je, vanaf de kerk in Rockeskyll (te voet) de bordjes met "G" en vervolgens de plaatjes met het pictogram van de vulkaan.

Keltenpfad

Dezelfde dag nog hebben we het "Keltenpfad" in Gerolstein bewandeld. Een 7 km lange wandeling door het bos afgewisseld met prachtige gesteenten, rotsen en uitzichten. 

Over geologie kan ik je eigenlijk niet veel vertellen. Als je daar meer over wilt weten, moet ik je dus teleurstellen. Wel kan ik enorm genieten van de wonderen der natuur en maak ik vooral graag foto's van mijn honden in diezelfde natuur. 

Dit was Mika op een grote berg met rotsen, waar ik zelf ben moeten op klauteren om deze foto te kunnen maken. Ik maakte me wat zorgen toen ze er op klom, omwille van haar leeftijd en het gladde mos, maar het bleek dat ze dit nog verdomd goed kan!

Uiteraard volgde Ziggy meteen haar voorbeeld.

Toen we even van het pad afweken, iets dat je eigenlijk altijd zou moeten doen, kwamen we op heel mooi stukje heide uit. Met op de achtergrond zalige heuvels.

Het vele klimmen en dalen, de lange wandelingen, vergden enorm veel energie van de doggies. Voor Mika uiteraard, want ze is al wat ouder, maar ook Ziggy was uitgeput. Ik denk dat de enige keren dat we hem amper horen (huilen en piepen), de dagen zijn dat we op wandelvakantie zijn. 

Wil je graag meer info over onze Airbnb-locatie, wandelroutes of iets anders, aarzel dan niet om contact met mij op te nemen. Ik help je graag verder!


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.