De frustrerende geneugtes van Instagram

Gepubliceerd op 30 april 2019 21:40

Instagram barst van de hondenprofielen, oftewel de dogmoms en dogpawrents. En jep, ook ik ben Instagramland binnen gestapt. Enerzijds is het een leuke 'tool' om mijn blog mee te promoten, anderzijds vind ik het vrij frustrerend. 

Ik heb nooit veel met sociale media gehad. Op Facebook scroll ik vooral door de 'memes' en op Instagram.. Tja, als ik één foto per semester plaatste, zal het al veel geweest zijn. Daar kwam verandering in toen ik met deze blog begon. Sinds november heb ik mijn Instagram-pagina volledig aan de honden gewijd. 

Wat een wereld ging er voor mij open. Mijn aantal volgers is in recordtijd gegroeid en dat vond ik ge-wel-dig. Zo geweldig dat ik vlug de keerzijde ontdekte.

Groeien op Instagram vergt enorm veel tijd. De niet zo social-media-loving medemens lacht vaak met influencers. Dat ze eens 'een echte job' moeten zoeken. Wel, ik spreek van ondervinding: groot worden op Instagram is een full-time job. Alles draait om gezien en geliked worden. Als je weinig post, reageert of liked wordt je door niemand opgemerkt en zul je niet groeien. Het nieuwe algoritme van Instagram maakt de zaken er ook niet makkelijker op.

Ik betrap mezelf erop, dat wanneer ik een nieuwe foto plaats, ik enorm gefrustreerd raak als ik geen 50 of 60 likes heb binnen het eerste uur. Zo gefrustreerd dat het de rest van mijn dag kan verpesten. Dat kan toch de bedoeling niet zijn?

Ik wou enkel mijn blog onder de aandacht brengen. Mijn blog. Waar ik leuke, luchtige artikels over mijn twee geweldige honden wou schrijven. Waar ik vandaag nog steeds minder bezoekers heb dan mijn aantal volgers op Instagram.

Vandaag zag ik gelukkig het licht. Ik ga me voortaan wat minder laten leiden -lijden- door Instagram en me terug op de essentie richten; mijn blog.


Reactie plaatsen

Reacties

Sarah
5 maanden geleden

Ik heb zelf geen insta maar volg wel altijd jouw blogs. Vind het leuk om te lezen en leer ook wel dingen bij.
Dus,.. ik kijk er al naar uit naar meer van dat.

Groetjes Sarah